U bevindt zich hier: Home Columns en Tips Het waarom achter het dichten
Janine Jongsma
Het waarom achter het dichten

 

 

 

 

 

 

 

Column gepubliceerd op Het Deurne Nieuws

 

Waarom schrijft iemand gedichten? Buiten het feit dat een dichter graag werkt met beeldspraak krijg je op deze vraag verschillende antwoorden of een combinatie van antwoorden:


Om een gevoel over te brengen, als uitlaatklep van emoties, om iets te betekenen, om iets achter te laten, om dicht bij zichzelf te blijven, om mensen wakker te schudden, om iets te vertellen, omdat het een drang is, om iets uit te drukken, om volledige vrijheid te hebben… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik herken bovenstaande redenen ook, maar ik geloof dat er nog een diepere achterliggende reden is die elke dichter voor zichzelf invult.

Als ik mezelf serieus afvraag waarom ik gedichten schrijf komt als eerste in mij op: Om de lezer herkenning te bieden. Nog steeds vind ik dat het grootste cadeau dat een dichter mag ontvangen. De lezer die zich herkent in jouw gedichten. Het is een natuurlijk gegeven dat mensen graag gewaardeerd willen worden voor hun werk. Maar die erkenning vind ik persoonlijk minder belangrijk. Natuurlijk is het prettig als mensen zeggen dat je goed kunt dichten. Je geeft als antwoord dat je dat fijn vindt om te horen. Verder kan ik daar niet zoveel mee.

Veel fijner is het als mensen zeggen dat een bepaald gedicht hen niet meer loslaat omdat ze geraakt zijn door de inhoud. Bingo! Dat is de reden waarom ik schrijf. Als ik ontroering teweeg kan brengen met een gedicht dan raak ik bij de ander een gevoel aan dat we samen delen. Want jouw ontroering is de mijne! Dan hebben mijn zinnen de juiste snaar geraakt. En dit geldt niet alleen voor ontroering, het kan feitelijk iedere emotie zijn die we samen delen waardoor we verbonden worden. Daarom lees ik ook zo graag gedichten van anderen, ook ik wil verbonden worden met een gevoel dat een dichter beschrijft en waar ik mijzelf in herken.

Dichten is voor mij dus een vorm van communiceren op gevoelsniveau. De beeldspraak is hiervoor het uitgelezen instrument omdat je zoveel meer kunt zeggen met minder. De tweede reden waarom ik gedichten schrijf is om, in deze absurde chaotische wereld waar iedereen zichzelf voorbij holt, even pas op de plaats te maken. In mijzelf te duiken. Verinnerlijking te bewerkstelligen door een breekmoment vast te leggen in een gedicht. In de hoop dat mijn schrijven hetzelfde effect heeft op de lezer. Verinnerlijking, al is het maar voor heel even.

© Janine Jongsma

 

 

 
Design by Next Level Design Lizenztyp CC